Δελτίο Τύπου, Ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ, του Μ. Χουρμούζη

ΜΕ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ

ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΟΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ελλάδα μου μη σκιάζεσαι …

Μ' ένα κλασσικό, αλλά εξαιρετικά επίκαιρο νεοελληνικό έργο, τον Υπάλληλο του Μ. Χουρμούζη, συνεχίζει και φέτος για  δέκατη χρονιά την επιτυχημένη θεατρική του παρουσία το Θεατρικό Εργαστήρι Ενηλίκων του Δήμου Βριλησσίων.

Το έργο γράφτηκε το 1836, σε μια εποχή που η Ελλάδα προσπαθούσε να κάνει τα πρώτα της βήματα ως ελεύθερο κράτος και περιγράφει με αριστοτεχνικό τρόπο, όλο το κουβάρι της διαφθοράς που  ξετυλίγεται γύρω από την καρέκλα ενός ανώτατου υπαλλήλου του κράτους ο οποίος μηχανεύεται τρόπους να αυξήσει τον μισθό του.

"Η κορυφωθείσα κακοήθεια, η ακμάζουσα ματαιοφροσύνη και αι αξιοκατάκριται καταχρήσεις τινών με εβίασαν να συνθέσω την παρούσαν  κωμωδίαν...," γράφει ο Μιχαήλ Χουρμούζης  (1804-1882) και συνεχίζει:

"Εις αυτή την κωμωδίαν μου θέλεις ειδή πόσον μερικοί εκτραχηλίσθησαν εις τας Καταχρήσεις και πόσον η αδράνεια των χρέος εχόντων να τους περιστήλωσιν εκορυφώθη και απεκατέστη αξιόμεμπτος."

Το έργο παραμένοντας σύγχρονο και ευφυές, σα να μην πέρασε μια μέρα από τότε που γράφτηκε ή σα να γράφτηκε μόλις φέτος, προσφέρεται για απολαυστική παράσταση με 22 άτομα επί σκηνής, ευφάνταστα κοστούμια, εντυπωσιακά χορευτικά και πολλά σατυρικά τραγούδια:

Ελλάδα μου μη σκιάζεσαι                               κι αν πεις μαζί τα φάγαμε

με τη χρεοκοπία                                               εμένα με θυμώνει

έχεις βουνά και θάλασσες                               που εμείς κουπί τραβάγαμε

και όμορφα τοπία                                             κι άλλοι ήσαν στο τιμόνι

H σκηνοθεσία είναι της Τόνιας Σταυροπούλου, τα τραγούδια του Αντώνη Παπαϊωάννου, η μουσική σύνθεση του Νίκου Βασιάδη, σκηνικά και κοστούμια της Δέσποινας Αποστολοπούλου και οι χορογραφίες του Δημήτρη Ράϊκου.

Παίζουν οι ηθοποιοί: 

Γιάννης Μπαϊλας, Προκόπης Σαγκριώτης, Αφροδίτη Τσουκλείδου, Μαργαρίτα Ανδριανού, Βασίλης Κανέλλος, Ειρήνη Ατσαλή, Λήδα Ντάκου, Βασίλης Δαφέρμος, Άννα Αλεξανδράκη, Θωμάς Τζώρτζης, Κατερίνα Χαραυγή, Νίκος Σιδεράκης, ΣόφηΤριπερίνα, Κέλλυ Παιδονόμου, Αμαλία Μουστάκα, Γιάννα Καλημερατζή, Κατερίνα Σταθάτου, Σπύρος Μυκωνιάτης, Βέρα Βαλαβάνη, Ιωάννα Ατσαλή, Πηνελόπη Πουλή και ο Γιώργος Ζήλλης.

Η Παράσταση θα δοθεί στο Θέατρο ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ ( Μεταμ. Σωτήρος και Υψηλάντου,  Άνω Βριλήσσια) 1-2-3 Ιουλίου 2011 ώρα 9μ.μ

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Σημείωμα  σκηνοθέτιδας

Η αρχική σκέψη όταν άρχισα να καταπιάνομαι με τον Υπάλληλο του Χουρμούζη, ήταν η πρακτική του χρησιμότητα, αφού αναζητούσαμε ένα πολυπρόσωπο έργο που θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες της ομάδας μας που όλα αυτά τα χρόνια μεγαλώνει και μεγαλώνει συνεχώς με νέα ταλαντούχα μέλη.

Σύντομα όμως η ουσία του κειμένου κατέλαβε τη δεσπόζουσα σημασία. Σπάνια συναντάς ένα κείμενο που γράφτηκε πριν δυο αιώνες να είναι τόσο σύγχρονο και τόσο επίκαιρο.

Ένα έργο που όσο η οικονομική κρίση βαθαίνει και αναζητάμε τις αιτίες της, τόσο και περισσότερες απαντήσεις έχει να σου δώσει.

Ο Υπάλληλος γράφτηκε το 1836, σε μια εποχή που η Ελλάδα προσπαθούσε να κάνει τα πρώτα της βήματα ως ελεύθερο κράτος και περιγράφει με αριστοτεχνικό τρόπο, όλο το κουβάρι της διαφθοράς που ξετυλίγεται γύρω από την καρέκλα ενός ανώτατου υπαλλήλου του κράτους ο οποίος μηχανεύεται τρόπους να αυξήσει τον μισθό του. Οι τρόποι αυτοί βέβαια μετεξελίχθηκαν σε επιστήμη μέχρι σήμερα με το πλήθος επιδομάτων - εφευρημάτων.

Είναι η εποχή που εγγράφεται στην παθογένεια του ελληνικού δημοσίου η διαφθορά, το ρουσφέτι, η ατομική τακτοποίηση  η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, ελαττώματα που φυσικά δεν εξαλείφθηκαν με το πέρασμα του χρόνου, αλλά αντίθετα εδραιώθηκαν με την προτροπή των διοικούντων.

Έτσι το ίδιο το έργο μας έβγαλε από το δίλημμα αν θα έπρεπε να  κάνουμε μια παράσταση εποχής ή μια σύγχρονη παράσταση, γιατί από  μόνο του έχει ακυρώσει τον χρόνο, σα να μην πέρασε μια μέρα από τότε που γράφτηκε, ή σα να γράφτηκε μόλις φέτος.

Το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα θα το κρίνετε εσείς . Για μας όμως και την ομάδα ήταν μια ευκαιρία να δούμε το θέατρο και τη σχέση του με την ιστορική μας διαδρομή και την επικαιρότητα, να δούμε τους εαυτούς μας πώς τοποθετούνται, με αφορμή μια παράσταση, στα γεγονότα που συμβαίνουν γύρω μας. Ήταν η δική μας πλατεία για να εκφράσουμε την αγανάκτησή μας για όσα ιστορικά έχουν συμβεί σ' αυτόν τον τόπο, αλλά και την ελπίδα μας για κάτι καινούργιο και διαφορετικό.